سراشیبی سقوط زمانی آغاز می شود که شما مجبورید صبح 100 نفر را آزاد کنید، ولی عصر دوباره پنجاه نفر را دستگیر می کنید
الله اکبر تنها شعار ماست.
وجود قوانین مناسب و درست در اکثر نقاط کشور و در تمام منافظ حقوقی.اجتماعی.سیاسی.فرهنگی و خوش بودن وضع معیشتی ملت نمایندگان دولت و مجلس و صدالبته علمای تشخیص مصلحت نظام را به این وا داشت تا به تنها حوزه ی باقی مانده در حوزه ی حقوقی-کارگری که به ریسمانی پاره پاره شده می مانست هم چنگ برده و با تصویت تبصره ای چند این تنها تکه ی باقی را نابود کرده و عملا این حوزه ی حقوقی را نیز به قهقرایی برگردانند که در این مورد برخلاف موارد متشابه نه به ۸ سال قبل که به ۱۸ سال قبل ...یعنی قبل از تصویب قانون کار برگردانند و ای بسا به زمانی قبل تر ...
الحق که آفرین.
*شرایط خاتمه ی قزارداد کارفرما با کارگر بنا بر ماده ی ۲۱ قانون کار :
الف.فوت کارگر
ب.بازنشستگی کارگر
ج.از کارافتادگی کارگر
د.انقضای مدت در قراردادهای کار با مدت موقت و عدم تجدید صریح یا ضمنی آن
ه.پایان کار در قراردادهایی که مربوط به کار معین است
و.استعفای کارگر
ز.کاهش تولید و تغییرات ساختاری در اثر شرایط اقتصادی.اجتماعی.سیاسی و لزوم تغییرات گسترده در فناوری
که این مورد قرمز همان الحاق جدید شورای تشخیص مصلحت نظام است*
گویی یک بوم و دو هوایی بودن گریبانگیر کل هم اجمعین ایرانی هاست.
رسما قانون کار و به تبع آن کارگر را اعدام حقوقی می کنند و دم از عدالت محوری می زنند.
بحث غر زدن نیست که حتی اگر باشد هم منافاتی با دوره کنونی زندگی مان ندارد...بل تنها به قول عزیزی در روزنامه کارگزاران زبان درازی به قانون گذار است که حداقل ما می دانیم که چه گندی می زنی در لفافه و گاه به صراحت.
به موجب تبصره فوق عملا کارفرما با توجه به تفسیرپذیر بودن شرایط اجتماعی.سیاسی.اقتصادی فوق الذکر در بند "ز" ماده ۲۱ قاون کار حق اخراج کارگر خود را دارد. که اگر کارفرمای عزیز خواست سرمایهه را کلا از تولید خارج کرده و در تجارتی دیگر به کار گیرد با هر توجیه احمقانه ای که در زمره دلایل اجتماعی.اقتصادی-سیاسی بگنجد عذر کارگر را بخواهد که این خود فاتحه ای ست بر قانون کار.
کاش حداقل قانون کاری نبود که دل خوش به این معنا بودیم که کلا در معاهدات کارگری-کارفرمایی تنها طرفین معاهده توانایی تعیین تکلیف خود را دارند.آن موقع کارگر بی چاره تنها دشمن مقابل معیشت خود را کارفرما می دید و دل خوش بهخ دولت و حکومتی مهرورز داشت که دیگر این هم نیست و پیکره ی نظام تولیدگر کارگری ما که جملگی در زیر خط فقر معیشت خود را ادامه می دهند و هر روز بر گستره ی اینان اضافه می شود تنها در مقاتبل سرمایه داری کور قرار دارد.
حرف طرح شعار نیست و ناسزاگویی به کارفرما و دولت و حکومت ... که خود مبرهن است کارفرما نیز دارای حقوقی است که باید احقاق شود و به قول ارسطو باید عده ای سرمایه دار باشند و کار فکری کنند و گروهی کارگر و کار یدی... اما از انسانیت به دور است حال که زندگی چنین معنا دارد از احوالات آنانی که تخت روان سرمایه داری را بر دوش می کشند حتی نگاهی هم ننداخته و با لگدی آن ها را به هر دلیل احمقانه ای از ادامه ی راه به کناری بیندازیم.
...
بازگشت به فضای نوشتاری بسی دل خوشانه بود هرچند با برگشت قانون کار الحاق شد.
قابل توجه کل هم اجمعین دانشجویان آزاد دانشگاه آزاد الالخصوص واحد شاهرود ...
حذف و اضافه بنابر اطلاع واحد آموزش دانشگاه شاهرود در روزهای دوم و سوم و چهارم مهر ماه انجام می پذیرد (مواکدا عرض می شود که تنها به شکل اینترنتی انجام خواهد گرفت)
اما جالب است بدانید دانشجویان عزیز که هنگامه ای که بناست وارد پورتال خود شوید مواجه می شوید با ان اطلاعیه که :
حذف و اضافه تنها از سایت داخلی دانشگاه صورت می گیرد!!!!
نه به آن تنها اینترنتی و نه به این تنها در سایت درون دانشگاه.
آخر عاقبت ما با این دانشگاه آزاد بلاخص و با این حکومت و دولت به عام چه می شود...حتی عاقلان هم نمی دانند.
پ.ن: باور کن...بخوای...می شه هنوز به برابری فکر کرد...به برابری رسد...من باور دارم...می شه ...تغییربرای برابری
